10-12-09,
17:40

มือมันสั่น เหงื่อมือเยอะมาก ทำไรไม่ถูก!
ก็เลยลองไห้ดูซักพักแต่ก็ไม่ดีขึ้น ไม่รุ้จะทำไงต่อ ก็เลยตัดสินใจโทรฯ หาผู้หญิงคนหนึ่ง..คนที่ผมรักมากที่สุดในโลก ! :)

...
: แม่..
: หือ ??
: ขอนแก่นเขาประกาศละเด้อ ,,?
: เป็นไงบ้างล่ะ อย่าคิดมากเน้อ (แม่คงพอจะเดาออก)
: อื้อ แต่ลูกกะทำให้แม่บ่ได้ได๋
: ไม่เป็นไร ติดลาดกระบังก็เอาแล้วล่ะ แล้วโทรฯ บอกพ่อล่ะบ๊ ?
: ยังเลย ลูกไม่กล้าน่ะแม่
: โทรฯ โลดพ่อก็ลุ้นน่ะ
: อือ เดี๋ยวจะโทรฯ หรอก ..แล้วแม่อยุ่ไหนนิ่
: ธาตุฯ มารับน้อง
: อ่อๆ
: อย่าคิดมากนะ สบายๆแม่ยังไม่กังวลเลย แล้วพรุ่งนี้จะให้แม่ไปรับรึป่าว
: ไม่ต้องหรอกไป รร. ไม่อยากขาดบ่อย
: อ่อ งั้นถ้าไม่ไปค่อยบอกแม่นะล่ะ
: อื้อ เดี๋ยวไปนอนก่อนล่ะนะแม่
: เออ อย่าคิดมากก็พอ พอแค่นี้แหละไม่ต้องไปสอบหัวมันอีกล่ะ
: บ่ ! จะสอบ
: เอ้าแล้วแต่ ถ้าไม่เหนื่อย เหนื่อยก็เลิกเรียนไหนก็ได้อย่าเป็นควายก็พอเน้อ
: เอ่อ เดี๋ยวจะลองดูครั้งสุดท้ายนิ่ล่ะ
: อื้อ ตั้งใจๆ ถึงบ้านเดี๋วจะโทรฯอีกเน้อ แม่ขับรถอยู่
: ได้ๆ แค่นี้น่ะแม่
: ค่ะ หวัดดีค่ะ


17:44/ 10-12-09